نگرش نو در بومی گرایی

دگر بار کانون اجتماعی فرهنگی نواندیشان بر مبنای رسالت علمی خویش و در راستای تعالی ارزشهای عالی ایران اسلامی با همایشی تحت عنوان ابداع در علوم انسانی هدفی والا را رصد می‌نماید، هدفی به نام جامعه‌ی پویا، که تنها با تولید فکر مولّد امکان پذیر خواهد بود فلذا کانون، بومی‌سازی علم در تمام حوزه‌ها و ایجاد کرسی‌‌های نظریه‌پردازی به صورت جامع‌الاطراف را تنها راه رسیدن به آرمان شهر مزبور دانسته و با این نگرش ژرف، جوانان ما قدم به مسیر دشواری‌ها نهادند؛ بلاشک هر اندیشمندی با مطالعه اساسنامه کانون به عینیت این موضوع را لمس و پی به اهداف وزین آن خواهد برد اهدافی چون: تبادل نظرات به صورت علمی در فضایی فارغ از ارزش و به دور از حب و بغض‌های خاص که متأسفانه امروز این منازعات گاهاً یادآور نظریه تنازع بقاع داروین در عرصه اجتماعی خواهد بود که نه تنها هیچ وجه اشتراکی با تمدن غنی ملت ایران نداشته بلکه در ضدّیت با ارزشهای ایرانی و اخلاق اسلامی قرار دارد از این رو نقد سازنده را تفکیک محاسن از معایب به صورت منصفانه، مشفقانه و صمیمانه که با ارائه راهکار توأم باشد تعریف نموده و به درونی کردن فرهنگی به نام احترام به نظر و حقوق دیگران می‌اندیشیم اندیشه‌‌ای که با بکارگیری تمام پتانسیلهای موجود علاوه بر استعدادیابی و نخبه‌پروری به نهادینه شدن فرهنگی به نام مسئولیت‌پذیری در قشر جوان منجر خواهد شد. ضمن آنکه استفاده از مدیریت سیستماتیک با بهره‌‌گیری از چارت سازمان مدوّن، کانون را به تشکلی منظّم و کم نظیر در سطح کشور تبدیل نموده است.

امروز دغدغه‌ی ما، جامعه‌ی ما و افکار متعالی دانشمندان ماست کجایند آن اندیشه‌های سترک که از نسل آفتاب بر ایران زمین جاری و ساری می‌گشتند کجایند شریعتی‌ها، کجایند مطهری‌ها و کجایند مردان بی‌ادعا، امروز مظلوم است فرهنگ، فرهنگی‌ که ریشه در اعماق وجود این آب و خاک دارد، امروز مظلوم است عشق، عشقی که ریشه در مکتب سیدالشهدا دارد و امروز ما مسئولیم، ما میراث‌داران هزاران سال تمدن کهن ایران زمین مسئولیم ،ما پیروان راه علی مرتضی مسئولیم، ما را چه شده ای برادران و خواهران من‌؟ هر چه هست واقعیتی است تلخ، به تلخی حرام خدا بر روی زمین و افسوس؛

                افسوس که این مزرعه را آب گرفته

                دهقان مصیبت زده را خواب گرفته 

همین دیروز قبل از نیم روز بود که حماسه سرای سیستان، نوش دارو بعد از مرگ سهراب به دست رستم داد ای کاش که فرهنگ ما غرق در خون خنجری چون ما نگردد ای کاش که آیندگان، به تو، به من و به او به افتخار بنگرند همان طور که من ، تو و او به تاریخ با افتخار می‌نگریم تاریخی که کم ندارد از شگفتی‌ها، گذشته‌ای که سراسر تجلّی‌گه اراده‌ی الهی بر این سرزمین بوده است ولیکن اکنون جوانان ما، مردان ما و زنان ما همه و همه در تفکرّاتی چون مصرف‌گرایی صرف غرق‌ گشته‌اند آن هم آن کالایی که مارک زیبایی را به یدک میکشد حتی در عرصه‌ی علم و دانش هم چنین شده است آنگه که از آن سوی مرزها موج متلاطم اندیشه‌ها تحت لواح افکار اگزستانسیالیستی به سوی ما می‌آید نزد ما متقن و زیبا جلوه‌گر است چرا که مارک‌ آن رخ مینماید و صد افسوس که نقد تحلیلی جوانان ما را برنمی‌تابد تا شک را ضمن حرکت در تحقق دانش پیشه کنند مگر نه آنست که خود میگویند جامعه‌شناس در فضای جامعه‌ی خویش با درک بینش خاصّ جامعه خود بهروز است. پس باز هم ما را چه شده که در شب زنده‌داریهای خود به تنها چیزی که نمی‌نگریم آرمانی به نام اندیشه است اندیشه‌ای که قرن‌ها قلب تپنده‌ی آن اجداد ما بوده‌اند انسانهایی ژرف، نواندیش و آزاد‌اندیش که با زمزمه‌ی نور، دلهای دیوانه خود را غرق در راز و رمز حیات نوع بشر نموده‌اند آن روزها که دانشمندان بلند آوازه‌ای چون مارکس، فروید و هگل چشم بر عرصه‌ی گیتی نگشوده بودند نیشابور ابرشهر دنیای کهن بود آری اینست آن چیزی که ما می‌گوییم ابداع، ابداع در علوم انسانی، ابداعی جامع الاطراف مبتنی بر ویژگیهای خاص فرهنگ ایرانی اسلامی که پرده از ابهامات تئوریک قرن حاضر برداشته و گذار از سنّت به مدرنیته را با حفظ ارزشها و آرمانهای ملّی ما محقق سازد  فلذا نواندیشان به افرادی اطلاق می‌گردد که با بهره‌گیری از تعالیم ارزنده‌ی ایرانی اسلامی در مسیر دستیابی به حقیقت راهکارهای نوین ارائه می‌نمایند به همین جهت کانون با ایجاد چهار کمیته‌ی تخصصی تحت عناوین : اجتماعی- فرهنگی ، اقتصادی ، سیاسی و ایرانی اسلامی سعی در بررسی مکاتب بشری از زوایای مختلف و تخصصی دارد از همین رو دستان دانشجویان علاقمند و شیفته‌ی عرصه علم و دانش را به گرمی می‌فشاریم  تا شاید به مدد مولای متقیّان علی (ع) پیروز و بهروز و کامل‌تر از دیروز به فردا بیندیشیم و به فرمایش شیخ اجل حافظ :

               گرچه دشوار است راه و مقصد ناپدید

           هیچ راهی نیست کانرا نیست پایان غم مخور